Zapalenie kaletki podbarkowej: objawy, leczenie i ile trwa każda postać

Active ton protocole
Mężczyzna siedzący przy stole, lewą dłonią obejmuje prawe ramię tuż pod barkiem, kaletka prawego barku widoczna w prześwietleniu z pomarańczową poświatą

Zapalenie kaletki podbarkowej to stan zapalny małego worka z płynem, który oddziela ścięgna stożka rotatorów od wyrostka barkowego. Boli z boku ramienia przy unoszeniu ręki i w nocy. Postać ostra mija zwykle w 2 do 6 tygodni, przewlekła trwa 3 do 6 miesięcy, a wapniejąca bywa jeszcze dłuższa.

Tak szerokie widełki mają swój powód. „Zapalenie kaletki” opisuje to, co widać w badaniu, a nie przyczynę. Kaletka rzadko choruje sama: zwykle reaguje na podrażnione ścięgno, złóg wapnia albo ruch powtarzany setki razy dziennie. Dopóki przyczyna działa, kaletka pozostaje obrzęknięta.

Poniżej znajdziesz objawy, które ją zdradzają, sposób czytania opisu USG, czas trwania każdej postaci i etapy gojenia. Dowiesz się też, ile naprawdę dają zastrzyk, fala uderzeniowa i operacja oraz przy jakich sygnałach nie wolno czekać.

Czym jest kaletka podbarkowa i dlaczego się zapala?

Kaletka maziowa to płaski woreczek wyścielony cienką warstwą płynu. Pozwala dwóm strukturom przesuwać się po sobie bez tarcia. W barku największe znaczenie ma kaletka podbarkowa, w opisach badań nazywana też podbarkowo-podnaramienną. Leży między stożkiem rotatorów, który ma pod sobą, a wyrostkiem barkowym łopatki i mięśniem naramiennym, które ma nad sobą.

Gdy się zapala, jej ściany grubieją, a w środku zbiera się płyn. Przestrzeń pod wyrostkiem barkowym ma zaledwie kilka milimetrów. Ten obrzęk wystarcza więc, by przy każdym uniesieniu ręki kaletka była ściskana jeszcze mocniej. Błędne koło napędza się samo.

Plansza anatomiczna prawego barku od przodu: zapalona kaletka podbarkowa zaznaczona na pomarańczowo między wyrostkiem barkowym, mięśniem naramiennym a ścięgnem mięśnia nadgrzebieniowego
Kaletka podbarkowo-podnaramienna, na pomarańczowo, przykrywa ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego i ślizga się pod wyrostkiem barkowym i mięśniem naramiennym. Gdy się zapala, grubieje w przestrzeni, która już wcześniej była ciasna.

Najczęstsze przyczyny

Na pierwszym miejscu jest przeciążenie, czyli praca z rękami nad głową: malowanie sufitu, montaż na wysokości, siatkówka, pływanie kraulem, rzuty. Drugą przyczyną jest zespół ciasnoty podbarkowej, nazywany też konfliktem podbarkowym. Ścięgno i kaletka ocierają się wtedy o kość przy unoszeniu ramienia. Dochodzą do tego upadek na bark, zmiany zwyrodnieniowe stawu barkowo-obojczykowego, złogi wapnia w ścięgnie i, znacznie rzadziej, choroby zapalne całego organizmu.

Kaletka rzadko jest jedynym winowajcą. Włoski zespół przejrzał 1 147 badań USG wykonanych z powodu bólu barku: mniej więcej co trzeci pacjent miał co najmniej dwie nieprawidłowości jednocześnie. Płyn w kaletce wyraźnie częściej towarzyszył zwapnieniu ścięgna nadgrzebieniowego, jego przerwaniu albo zwyrodnieniu stawu barkowo-obojczykowego. Podobną pułapkę znamy z biodra: ból przypisywany kaletce często pochodzi tam ze ścięgien, o czym piszemy w artykule o zespole krętarzowym.

Objawy zapalenia kaletki podbarkowej

Trzy objawy wracają prawie zawsze. Pierwszy to ból z boku ramienia, który często schodzi do połowy mięśnia naramiennego, ale nie niżej niż do łokcia. Drugi to tak zwany łuk bolesny: ręka unoszona bokiem zaczyna boleć mniej więcej między 60 a 120 stopniem, a wyżej ból słabnie. Trzeci to ból nocny, gdy kładziesz się na chorym barku.

W przeciwieństwie do kolana czy łokcia kaletka barku leży głęboko, więc obrzęku prawie nigdy nie widać. Ręka zachowuje zwykle pełny zakres ruchu, jeśli ktoś ją uniesie za ciebie. Boli ruch czynny pod obciążeniem, a nie sam staw. Jak przetrwać noce, gdy bark nie daje spać, opisujemy w poradniku o bólu barku w nocy.

Zapalenie kaletki czy zapalenie ścięgna?

Tendinopatia dotyczy ścięgna stożka rotatorów, a kaletka leży tuż nad nim. W barku obie struktury przylegają do siebie i drażnią się razem, dlatego w opisach USG pada często słowo „tendinobursitis”, czyli zapalenie ścięgna i kaletki naraz. Dla rehabilitacji różnica jest niewielka, bo w obu przypadkach chodzi o przywrócenie ścięgnu wytrzymałości. Ma za to znaczenie dla rokowania. Kaletka, która zareagowała na jednorazowy wysiłek, goi się szybko. Ta, która reaguje na uszkodzone ścięgno, idzie jego wolniejszym rytmem. Leczenie samego ścięgna opisujemy w artykule o tendinopatii barku.

Kiedy to może być coś innego

Dwa stany najczęściej udają zapalenie kaletki. Zamrożony bark, czyli zarostowe zapalenie torebki stawowej, usztywnia ramię we wszystkich kierunkach: ręki nie da się unieść nawet z pomocą drugiej osoby. Rwa barkowa zaczyna się w szyi, a ból schodzi poniżej łokcia, często aż do palców, z mrowieniem lub drętwieniem. W obu przypadkach postępowanie jest inne. Dlatego bark, który boli dłużej niż kilka tygodni, powinien zbadać lekarz albo fizjoterapeuta.

Płyn w kaletce w USG: jak czytać opis badania

W Polsce diagnostyka barku zaczyna się zwykle od USG. Badanie jest szybkie i niedrogie, ale jego opis potrafi przestraszyć: „pogrubiała kaletka podbarkowo-podnaramienna”, „niewielka ilość płynu w kaletce”. Zanim się zaniepokoisz, poznaj wynik jednego badania.

Radiolodzy z Michigan wykonali USG barku u 51 mężczyzn w wieku od 40 do 70 lat, którzy nie mieli żadnych dolegliwości w żadnym barku. Pogrubienie kaletki stwierdzili u 78% z nich, a jakąkolwiek nieprawidłowość u 96%.

78%

mężczyzn w wieku od 40 do 70 lat bez żadnego bólu barku miało w USG pogrubiałą kaletkę podbarkowo-podnaramienną. Opis badania bez objawów nie jest rozpoznaniem.

Girish i wsp., American Journal of Roentgenology, 2011, 51 badanych.

Sam opis nie jest więc diagnozą. Rozpoznanie powstaje z połączenia obrazu z badaniem barku: gdzie boli, przy jakim ruchu i od kiedy. Zdjęcie rentgenowskie dopełnia USG, gdy lekarz szuka złogów wapnia albo zmian zwyrodnieniowych. Rezonans magnetyczny zostawia się na sytuacje wątpliwe, na przykład na podejrzenie przerwania ścięgna przed decyzją o operacji.

Czy płyn z kaletki trzeba odciągać? Zwykle nie. Nakłucie ma sens, gdy lekarz podejrzewa zakażenie i chce zbadać płyn, albo gdy duży wysięk utrzymuje się mimo leczenia. Niewielka ilość płynu cofa się razem z przyczyną.

Do jakiego lekarza i z jakim skierowaniem?

Pierwszy krok to lekarz rodzinny w POZ. Do ortopedy w ramach NFZ potrzebujesz skierowania, podobnie jak na rehabilitację, na którą często trzeba poczekać. Do fizjoterapeuty możesz pójść prywatnie bez skierowania. Na skierowaniu lub zwolnieniu zobaczysz zwykle kod M75.5, którym klasyfikacja ICD-10 oznacza zapalenie kaletki barku. Jeśli bolą oba barki albo dochodzą objawy ogólne, lekarz skieruje cię raczej do reumatologa.

Jak długo trwa zapalenie kaletki podbarkowej?

Poniższe wartości to rzędy wielkości, a nie obietnice. Każda postać ma swój rytm.

ILE TRWA KAŻDA POSTAĆ

KILKA DNIPONAD ROK
Ostra: 2 do 6 tygodni
Przewlekła: 3 do 6 miesięcy
Wapniejąca: miesiące
Postaci bakteryjnej nie ma na osi: leczy się ją pilnie, a czas trwania zależy od tego, jak szybko postawiono rozpoznanie.
PostaćTypowy czasCo ją zdradzaCo ją wydłuża
Ostra, po nietypowym wysiłku2 do 6 tygodniOstry ból w ciągu kilku dni po przeprowadzce, pracy na wysokości, powrocie do sportuZbyt szybki powrót do tego samego ruchu
Przewlekła, przy konflikcie podbarkowym3 do 6 miesięcy, czasem dłużejBól wraca przy każdym ruchu powyżej poziomu barku, trwa ponad 6 tygodniPowtarzany ruch w pracy, uszkodzone ścięgno, unieruchomienie
WapniejącaAtak od kilku dni do 2 tygodni, potem miesiąceNagły, bardzo silny ból, często nocny, ręka prawie zablokowanaDuży złóg, który się nie wchłania
Zapalna, w chorobie ogólnejTyle, ile choroba, często miesiąceOba barki, poranna sztywność, wiek powyżej 50 latBrak rozpoznania i właściwego leczenia
BakteryjnaKilka tygodni leczeniaBark czerwony, gorący, gorączka, po ranie lub zastrzykuPóźne rozpoznanie

Postać ostra

To najczęstsza i najszybsza postać. Pojawia się po nagłej zmianie obciążenia: weekend malowania sufitu, przeprowadzka, powrót do tenisa po roku przerwy. Jeśli odstawisz ruch, który ją wywołał, ból spoczynkowy mija w tydzień lub dwa, a dyskomfort przy ruchach w kilka tygodni. Badania obrazowe i rehabilitacja stają się potrzebne dopiero wtedy, gdy objawy trwają dłużej niż 4 do 6 tygodni.

Postać przewlekła

Utrwala się, gdy przyczyna mechaniczna nie znika: zużyte ścięgno stożka, zgarbiona postawa, praca z rękami w górze. Liczby dotyczące bólu barku w ogóle są wymowne. Przegląd badań obserwacyjnych prowadzonych w praktykach lekarzy rodzinnych pokazał, że tylko połowa nowych epizodów bólu barku kończy się pełnym wyleczeniem w ciągu 6 miesięcy. Silny ból na początku, duże ograniczenie sprawności i długi czas trwania zapowiadają dłuższą drogę.

Postać wapniejąca

Tu kaletka nie jest sprawcą, tylko ofiarą. Złóg wapnia w ścięgnie nadgrzebieniowym może podczas wchłaniania przedostać się do kaletki. Wywołuje wtedy bardzo silny ból, często w nocy, z ręką praktycznie zablokowaną. Taki atak trwa od kilku dni do dwóch tygodni. Paradoks, o którym dobrze wiedzieć: ostry epizod często oznacza początek końca złogu. Samo zwapnienie znika jednak w ciągu miesięcy.

Postać zapalna i bakteryjna

Ból obu barków, poranna sztywność trwająca dłużej niż trzy kwadranse i wiek powyżej 50 lat każą pomyśleć o polimialgii reumatycznej. To choroba zapalna, która dobrze reaguje na leczenie, gdy zostanie rozpoznana. W USG wygląda często jak zapalenie kaletki, tyle że po obu stronach naraz, a zmiany w kaletkach barków i bioder należą nawet do kryteriów jej rozpoznania. Postać bakteryjna dotyczy głównie kaletek łokcia i kolana, które leżą tuż pod skórą. W barku jest rzadka i bywa rozpoznawana późno.

Czy zapalenie kaletki samo przejdzie?

Postać ostra często tak, pod warunkiem że przestaniesz drażnić bark tym samym ruchem. Postać przewlekła rzadko. Jeśli kaletka reaguje na chore ścięgno albo złóg wapnia, objawy wracają, dopóki ta przyczyna nie zostanie wyleczona. Odpoczynek od bolesnych ruchów pomaga, unieruchomienie szkodzi. To rozróżnienie wraca na każdym etapie leczenia.

Etapy gojenia: od bólu w spoczynku do pełnej siły

Kaletka nie goi się z dnia na dzień. Po sobie następują trzy etapy. Wiedza o tym, na którym jesteś, chroni przed dwoma błędami: forsowaniem barku za wcześnie i niepokojem o to, co jest zupełnie normalne.

Etap pierwszy: gaśnie ból spoczynkowy. Noce znów stają się możliwe, bark przestaje boleć w bezruchu. W postaci ostrej trwa to tydzień lub dwa. Ręka powinna się w tym czasie ruszać poniżej poziomu barku, bo unieruchomiony bark sztywnieje w ciągu kilku tygodni.

Kobieta stojąca przodem do ściany przesuwa palce prawej dłoni w górę ściany do wysokości barku, prawy bark widoczny w prześwietleniu
Wspinanie się palcami po ścianie podtrzymuje zakres ruchu bez obciążania ścięgna. Idź w górę, dopóki ból jest umiarkowany, i zapisuj co dzień wysokość, do której sięgasz.

Etap drugi: boli już tylko przy ruchach. Sięganie na wysoką półkę, wkładanie kurtki, czesanie tyłu głowy wciąż dają znać o sobie. To moment na ćwiczenia wzmacniające. Na początek rotacja zewnętrzna z łokciem przy tułowiu, z lekką gumą. Ten etap trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy, zależnie od postaci.

Etap trzeci: wraca siła. Bark znów znosi ruchy nad głową i ciężary. Sporty rzutowe, kraul i praca z rękami w górze wracają na samym końcu. Przerwanie ćwiczeń w dniu, w którym znika ból, to najczęstsza przyczyna nawrotu, bo sąsiednie ścięgno nie odzyskało jeszcze wytrzymałości.

Do sterowania obciążeniem wystarczy prosta zasada. Ból w trakcie ćwiczenia może dojść do 4 lub 5 w skali od 0 do 10. Decyduje ten następnego ranka: jeśli jest silniejszy niż zwykle i trzyma dłużej niż godzinę, wróć do poprzedniego poziomu.

Jak leczyć zapalenie kaletki podbarkowej?

Leczenie ma dwa cele: wyciszyć kaletkę i usunąć to, co ją drażni. Większość osób nie potrzebuje niczego poza dobrze prowadzonymi ćwiczeniami. Pozostałe metody mają swoje miejsce, ale dają mniej, niż się zwykle obiecuje.

Odciążenie, a nie unieruchomienie

Odstaw ruch, który wywołuje ból, a nie każdy ruch. Temblak noszony tygodniami i bark, którego boisz się unieść, to prosta droga do zamrożonego barku, a ten potrafi zablokować staw na wiele miesięcy. Przez pierwsze dni ostrej postaci pomaga zimno: okład na 15 minut, owinięty w ściereczkę, nigdy bezpośrednio na skórę. Kiedy sięgać po zimno, a kiedy po ciepło, wyjaśniamy w artykule o zimnych i ciepłych okładach.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen czy naproksen, w tabletkach lub w żelu, mogą przez kilka dni złagodzić ból, który nie pozwala spać albo ćwiczyć. Nie skracają choroby. Przyjmowane tygodniami obciążają żołądek, nerki i serce, więc dłuższe leczenie ustal z lekarzem lub farmaceutą.

Ćwiczenia: podstawa leczenia

W duńskim badaniu wzięło udział 90 pacjentów z zespołem ciasnoty podbarkowej, którzy mieli dolegliwości od 6 miesięcy do 3 lat. Program wzmacniania stożka rotatorów dał po roku wyniki porównywalne z operacją odbarczającą. Wynik w skali sprawności barku wzrósł w grupie ćwiczeń z 34,8 do 57,0 punktu, a w grupie operowanej z 33,7 do 52,7 punktu.

W praktyce program zaczyna się od wspinania palcami po ścianie i ćwiczenia wahadłowego. Potem dochodzą rotacja zewnętrzna i wewnętrzna z gumą, unoszenie ręki w płaszczyźnie łopatki oraz ćwiczenia ustawiające łopatkę. Najlepiej, gdy fizjoterapeuta dobierze kolejność i obciążenie do twojego barku i twojej pracy.

Zastrzyk sterydowy do kaletki

Wstrzyknięty do kaletki, najlepiej pod kontrolą USG, steryd wnika do komórek, które ją wyścielają, wiąże się ze swoim receptorem i hamuje wytwarzanie przekaźników zapalenia. Ból może zelżeć w ciągu kilku dni. Zastrzyk nie naprawia jednak ani ścięgna, ani przyczyny mechanicznej.

Trójwymiarowy model medyczny: złota cząsteczka sterydu łączy się ze swoim receptorem wewnątrz komórki, a wokół gasną czerwono-pomarańczowe cząsteczki zapalne
Na złoto cząsteczka sterydu, na szaroniebiesko jej receptor wewnątrz komórki, na czerwono-pomarańczowo cytokiny zapalne, których komórka wytwarza coraz mniej.

Badania z kontrolą placebo stawiają sprawę jasno. Metaanaliza 11 badań z udziałem 726 pacjentów z tendinopatią stożka rotatorów nie wykazała po 3 miesiącach żadnej różnicy w porównaniu z zastrzykiem placebo. Jedyną korzyścią była niewielka, przemijająca ulga między 4 a 8 tygodniem. Żeby jedna osoba naprawdę na tym skorzystała, trzeba było leczyć co najmniej 5 pacjentów. Powtarzanie zastrzyków nie działało lepiej niż jeden.

Wniosek praktyczny: jeden, najwyżej dwa zastrzyki w odstępie kilku tygodni, i tylko po to, by otworzyć okno, w którym ból pozwala ćwiczyć. Seria kolejnych zastrzyków bez trwałej poprawy nie ma sensu.

Fala uderzeniowa, laser i płukanie zwapnienia

W polskich gabinetach rehabilitację często uzupełnia fala uderzeniowa albo laser wysokoenergetyczny. Najlepsze dowody fala ma przy zwapnieniach. W niemiecko-austriackim badaniu z placebo, obejmującym 144 pacjentów z przewlekłym wapniejącym zapaleniem ścięgien, fala o wysokiej energii poprawiła po 6 miesiącach wynik sprawności barku średnio o 31 punktów, wobec 6,6 punktu po zabiegu pozorowanym, i zmniejszyła złogi. Przy zapaleniu kaletki bez zwapnienia dowody są dużo słabsze, a laser ma znacznie mniej badań niż ćwiczenia. Traktuj oba zabiegi jako dodatek do ćwiczeń, nie ich zamiennik.

Gdy złóg wapnia podtrzymuje zapalenie kaletki, więcej zmienia płukanie pod kontrolą USG: lekarz nakłuwa złóg igłą i wypłukuje go solą fizjologiczną. W holenderskim badaniu na 48 pacjentach dodanie płukania do zastrzyku dało po roku lepszy wynik sprawności, 86,0 wobec 73,9 punktu, i wyraźnie mniejszy złóg. Całkowicie zniknął u 13 z 23 osób wobec 6 z 25, choć ta ostatnia różnica była na granicy istotności statystycznej.

Operacja

Klasyczny zabieg artroskopowy usuwa kaletkę i ścina dolną powierzchnię wyrostka barkowego. W brytyjskim badaniu CSAW wzięło udział 313 pacjentów, którzy próbowali już ćwiczeń i co najmniej jednego zastrzyku. Taka dekompresja nie dała lepszych wyników niż artroskopia pozorowana, bez żadnej ingerencji w kość ani w kaletkę.

Operacja ma swoje wskazania: przerwane ścięgno u aktywnej osoby, złóg oporny na inne metody, zakażona kaletka, którą trzeba oczyścić. Nie skraca natomiast gojenia zwykłego zapalenia kaletki, a sama wymaga tygodni rekonwalescencji.

Tło zapalne organizmu

Na tempo gojenia wpływa też ogólne tło zapalne. Z myślą o nim powstała nasza formuła na stawy z kurkuminą Longvida i boswellią, uzupełniona imbirem, kwercetyną i kwasem alfa-liponowym. Towarzyszy ćwiczeniom i odciążeniu barku, ale nie leczy zapalenia kaletki. Jeśli przyjmujesz leki przeciwzakrzepowe albo inne leki na stałe, zapytaj najpierw lekarza.

Kiedy zapalenie kaletki barku wymaga pilnej wizyty?

W ogromnej większości przypadków nie jest groźne. To dolegliwość mechaniczna, bolesna i czasem długa, ale bezpieczna dla stawu, jeśli jest dobrze prowadzona. Kilka sytuacji wychodzi jednak poza ten schemat.

Bark czerwony, gorący i obrzęknięty, z gorączką, zwłaszcza po skaleczeniu lub zastrzyku, u osoby z cukrzycą albo przyjmującej leki osłabiające odporność, to podejrzenie zakażenia. Jedź na SOR tego samego dnia.

Trzy sylwetki od przodu: u pierwszej świeci na pomarańczowo tylko prawy bark, u drugiej oba barki i oba biodra, u trzeciej prawy bark na intensywnie czerwono
Z lewej jeden bolesny bark: typowa sytuacja mechaniczna. Pośrodku oba barki i biodra: trzeba wykluczyć chorobę zapalną. Z prawej bark czerwony i gorący z gorączką: zakażenie trzeba wykluczyć pilnie.

Oba barki bolesne jednocześnie, poranna sztywność, nietypowe zmęczenie, czasem bóle bioder, po 50. roku życia: to obraz polimialgii reumatycznej. Zwykłe badanie krwi z OB i CRP naprowadza na rozpoznanie. Upadek, po którym nie da się unieść ręki, sugeruje przerwanie stożka rotatorów. Ból niezależny od pozycji, w dzień i w nocy, albo niewyjaśniona utrata masy ciała również wymagają szybkiej wizyty. Nagły ból lewego barku z uciskiem w klatce piersiowej lub dusznością to z kolei sprawa dla numeru 112, a nie dla ortopedy.

Poza tymi sygnałami zapalenie kaletki, które nie poprawia się po 4 do 6 tygodniach odciążenia i ćwiczeń, zasługuje na wizytę u lekarza, USG i zdjęcie rentgenowskie. Celem jest odnalezienie przyczyny, a nie kolejny zastrzyk.

Najczęściej zadawane pytania

Jak wyleczyć zapalenie kaletki podbarkowej?

Odstaw ruch, który wywołuje ból, ale nie unieruchamiaj barku. Przez pierwsze dni stosuj zimne okłady, potem zacznij stopniowe ćwiczenia wzmacniające stożek rotatorów. Jeśli ból nie pozwala ćwiczyć, jeden zastrzyk może dać kilka tygodni ulgi. Bez poprawy po 4 do 6 tygodniach idź do lekarza, żeby znaleźć przyczynę.

Ile leczy się zapalenie kaletki?

Postać ostra, po jednorazowym przeciążeniu, ustępuje zwykle w 2 do 6 tygodni. Postać przewlekła, podtrzymywana przez konflikt podbarkowy albo chore ścięgno, trwa 3 do 6 miesięcy, czasem dłużej. Przy złogu wapnia ostry atak mija w ciągu dwóch tygodni, ale samo zwapnienie wchłania się miesiącami.

Co pomaga na zapalenie kaletki?

Najwięcej daje odciążenie barku od bolesnych ruchów połączone z ćwiczeniami. Zimny okład przez 15 minut łagodzi ból w pierwszych dniach, a lek przeciwzapalny w tabletce lub żelu pomaga przespać noc. Śpij na plecach albo na zdrowym boku z ręką na poduszce. Masaże i maści dają chwilową ulgę, ale nie usuwają przyczyny.

Jakie ćwiczenia na zapalenie kaletki podbarkowej?

Na początek ćwiczenie wahadłowe i wspinanie się palcami po ścianie, w zakresie bez ostrego bólu. Potem rotacja zewnętrzna i wewnętrzna z gumą, z łokciem przy tułowiu, unoszenie ręki w płaszczyźnie łopatki i ściąganie łopatek. Ból w trakcie może dojść do 4 na 10, ale następnego ranka nie powinien być silniejszy niż zwykle.

Czy zastrzyk w bark pomaga na zapalenie kaletki?

Pomaga na krótko. Steryd podany do kaletki łagodzi ból w ciągu kilku dni, ale w metaanalizie 11 badań po 3 miesiącach nie różnił się od placebo. Ma sens jako jedno, najwyżej dwa podania, które otwierają okno na ćwiczenia. Powtarzanie zastrzyków bez poprawy nie przyspiesza wyleczenia.

Najważniejsze w skrócie

Ostre zapalenie kaletki podbarkowej mija w 2 do 6 tygodni, jeśli odstawisz ruch, który je wywołał, i nie unieruchomisz barku. Postać przewlekła wymaga miesięcy i rzetelnych ćwiczeń, które po roku dają tyle co operacja. Płyn w kaletce w opisie USG to jeszcze nie wyrok, bo pogrubiałą kaletkę ma wielu ludzi bez bólu. Zastrzyk przynosi ulgę na kilka tygodni, nie więcej. Po 6 tygodniach bez postępu poszukaj przyczyny razem z lekarzem, a przy bólu obu barków albo czerwonym, gorącym barku z gorączką nie czekaj.


Źródła

Draghi F., Scudeller L., Draghi A.G., Bortolotto C. (2015). Prevalence of subacromial-subdeltoid bursitis in shoulder pain: an ultrasonographic study. Journal of Ultrasound, 18(2), 151-158. DOI: 10.1007/s40477-015-0167-0

Girish G., Lobo L.G., Jacobson J.A., Morag Y., Miller B., Jamadar D.A. (2011). Ultrasound of the shoulder: asymptomatic findings in men. American Journal of Roentgenology, 197(4), W713-W719. DOI: 10.2214/AJR.11.6971

Kuijpers T., van der Windt D.A.W.M., van der Heijden G.J.M.G., Bouter L.M. (2004). Systematic review of prognostic cohort studies on shoulder disorders. Pain, 109(3), 420-431. DOI: 10.1016/j.pain.2004.02.017

Haahr J.P., Østergaard S., Dalsgaard J. i wsp. (2005). Exercises versus arthroscopic decompression in patients with subacromial impingement: a randomised, controlled study in 90 cases with a one year follow up. Annals of the Rheumatic Diseases, 64(5), 760-764. DOI: 10.1136/ard.2004.021188

Mohamadi A., Chan J.J., Claessen F.M., Ring D., Chen N.C. (2017). Corticosteroid injections give small and transient pain relief in rotator cuff tendinosis: a meta-analysis. Clinical Orthopaedics and Related Research, 475(1), 232-243. DOI: 10.1007/s11999-016-5002-1

Gerdesmeyer L., Wagenpfeil S., Haake M. i wsp. (2003). Extracorporeal shock wave therapy for the treatment of chronic calcifying tendonitis of the rotator cuff: a randomized controlled trial. JAMA, 290(19), 2573-2580. DOI: 10.1001/jama.290.19.2573

de Witte P.B., Selten J.W., Navas A. i wsp. (2013). Calcific tendinitis of the rotator cuff: a randomized controlled trial of ultrasound-guided needling and lavage versus subacromial corticosteroids. The American Journal of Sports Medicine, 41(7), 1665-1673. DOI: 10.1177/0363546513487066

Beard D.J., Rees J.L., Cook J.A. i wsp. (2018). Arthroscopic subacromial decompression for subacromial shoulder pain (CSAW): a multicentre, pragmatic, parallel group, placebo-controlled, three-group, randomised surgical trial. The Lancet, 391(10118), 329-338. DOI: 10.1016/S0140-6736(17)32457-1

0