Nietolerancja glutenu: objawy i to, co je naprawdę wywołuje

Active ton protocole
Épis de blé et grains posés sur une surface sombre, éclairés par une lumière rasante

Najczęstsze objawy nietolerancji glutenu to ból brzucha i przewlekłe wzdęcia, które dotyczą 68 do 87% osób z nieceliakalną nadwrażliwością na gluten. Dalej są zmęczenie, ból głowy, biegunka, zmiany skórne i ból mięśni. Objawy pojawiają się zwykle od kilku godzin do doby po spożyciu glutenu i ustępują po jego odstawieniu.

Problem w tym, że taki zestaw objawów pasuje do kilku różnych stanów, a jeden z nich, celiakia, wymaga rozpoznania zanim odstawisz gluten. Poniżej znajdziesz objawy uporządkowane według częstości, sposób odróżnienia trzech różnych chorób ukrytych pod jedną nazwą oraz właściwą kolejność badań.

Kłosy pszenicy i ziarna zbóż zawierających gluten, rozsypane na ciemnym blacie
Pszenica dostarcza nie tylko glutenu, ale też fruktanów. To rozróżnienie okazało się kluczowe w badaniach nad nadwrażliwością.

Trzy różne stany ukryte pod jedną nazwą

„Nietolerancja glutenu” to określenie potoczne, które w praktyce obejmuje trzy różne choroby. Mają zbliżone objawy, ale zupełnie inny mechanizm, inną diagnostykę i inne konsekwencje. Bez tego rozróżnienia dalsza część artykułu nie ma sensu.

StanMechanizmRozpoznanieDieta
Celiakia Choroba autoimmunologiczna. Gluten wywołuje zniszczenie kosmków jelitowych. Przeciwciała tTG-IgA, całkowite IgA, biopsja jelita cienkiego. Bezwzględnie bezglutenowa, do końca życia.
Alergia na pszenicę Reakcja IgE-zależna na białka pszenicy, nie tylko na gluten. IgE swoiste, testy skórne, próba prowokacji. Eliminacja pszenicy, czasem przejściowa.
Nieceliakalna nadwrażliwość na gluten Mechanizm niejasny. Brak autoimmunizacji i brak IgE. Rozpoznanie z wykluczenia, po wykluczeniu dwóch powyższych. Ograniczenie glutenu, często nie musi być całkowite.
Celiakia jest jedyną z trzech, w której odstawienie glutenu przed badaniem uniemożliwia postawienie rozpoznania.

Skalę zjawiska warto znać. Singh i współpracownicy zebrali 96 badań i obliczyli, że przeciwciała charakterystyczne dla celiakii występują u 1,4% ludzi na świecie, a potwierdzona biopsją celiakia u 0,7%. W Europie ten drugi wskaźnik wynosi 0,8%. Dla porównania, Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej szacuje, że nieceliakalna nadwrażliwość na gluten dotyczy około 6% populacji, częściej kobiet, ze szczytem zachorowań w czwartej i piątej dekadzie życia.

Jak często występują poszczególne objawy

Najbardziej użyteczne zestawienie dla polskiego czytelnika pochodzi z Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej. Pokazuje nie tylko listę objawów, ale ich częstość, co od razu porządkuje myślenie.

CZĘSTOŚĆ OBJAWÓW NIECELIAKALNEJ NADWRAŻLIWOŚCI NA GLUTEN

Ból brzucha, przewlekłe wzdęcia 68 do 87%
Zmęczenie i ospałość 35 do 64%
Ból głowy 35 do 54%
Biegunka 33 do 50%
Zmiany skórne 29 do 40%
Ból mięśni 31%
Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej, Państwowy Zakład Higieny. Dane dotyczą nieceliakalnej nadwrażliwości na gluten, nie celiakii.

Dwie rzeczy z tego zestawienia bywają zaskoczeniem. Po pierwsze, objawy pozajelitowe są niemal równie częste jak jelitowe: zmęczenie sięga 64%, a ból głowy 54%. Po drugie, biegunka, którą wiele osób uważa za objaw kluczowy, występuje rzadziej niż wzdęcia i ból brzucha. Zaparcia dotyczą 24% osób, a więc kierunek zaburzeń wypróżnień bywa odwrotny do oczekiwanego.

Objawy jelitowe

Dominują wzdęcia i uczucie pełności, opisywane potocznie jako brzuch glutenowy: obwód brzucha rośnie w ciągu kilku godzin po posiłku i wraca do normy nad ranem. Towarzyszą im kurczowe bóle brzucha, nadmierne oddawanie gazów, nudności oraz zmiana rytmu wypróżnień, w obie strony.

Charakterystyczna jest zmienność. Ten sam posiłek raz wywołuje objawy, a raz nie, co zależy od wielkości porcji, od tego, co jeszcze było na talerzu, i od stanu jelit w danym tygodniu. Ta niepowtarzalność jest jednym z powodów, dla których rozpoznanie trwa u wielu osób latami.

Objawy pozajelitowe: zmęczenie, głowa, skóra, stawy

Przewlekłe zmęczenie jest drugim najczęstszym objawem i najbardziej mylącym, bo rzadko kojarzy się z jedzeniem. Opisywane jest jako mgła w głowie, spowolnienie i brak energii utrzymujący się przez godziny po posiłku.

Bóle głowy i migreny dotyczą do 54% osób. Uczucie niepokoju i gorsza jakość snu występują u 39%, a objawy depresyjne u 18 do 22%. To dane z zestawienia klinicznego, a nie efekt przypisywania jedzeniu wszystkiego.

Bóle mięśni i stawów zgłasza około 31% osób. To właśnie ten objaw otwiera pytanie o związek glutenu ze stanem zapalnym, do którego wracamy w dalszej części.

Objawy skórne

Zmiany skórne dotyczą 29 do 40% osób i przybierają postać wysypki, suchości, nawracających aft w jamie ustnej albo zmian trądzikopodobnych. Osobnym zjawiskiem jest choroba Duhringa, czyli opryszczkowate zapalenie skóry: swędzące pęcherzyki rozmieszczone symetrycznie na łokciach, kolanach i pośladkach. To skórna postać celiakii i wymaga diagnostyki w kierunku tej choroby, nawet gdy nie ma żadnych objawów jelitowych.

Objawy u dzieci i niemowląt

U małych dzieci obraz jest zwykle wyraźniejszy i pojawia się po wprowadzeniu do diety produktów zbożowych. Typowe są wzdęty brzuch przy szczupłych kończynach, przewlekła biegunka lub naprzemienne biegunki i zaparcia, zwolnienie przyrostu masy ciała oraz drażliwość i płaczliwość.

U starszych dzieci i nastolatków objawy bywają nietypowe: niedokrwistość z niedoboru żelaza oporna na leczenie, niskorosłość, opóźnione dojrzewanie, nawracające afty i defekty szkliwa zębów. Każdy z tych objawów u dziecka jest wskazaniem do diagnostyki w kierunku celiakii, także bez dolegliwości brzusznych.

Kiedy pojawiają się objawy po spożyciu glutenu

W nieceliakalnej nadwrażliwości objawy jelitowe pojawiają się zwykle od kilku godzin do doby po posiłku, a objawy pozajelitowe, takie jak zmęczenie i ból głowy, bywają opóźnione o 1 do 2 dni. Ustępują w ciągu kilku dni po odstawieniu glutenu.

W alergii na pszenicę reakcja jest szybka, od kilku minut do 2 godzin. W celiakii związek czasowy z pojedynczym posiłkiem jest najsłabszy, bo uszkodzenie kosmków narasta i cofa się tygodniami. Jeśli więc szukasz zależności między konkretnym daniem a objawem i jej nie widzisz, nie wyklucza to celiakii.

Jak sprawdzić, czy to gluten: właściwa kolejność

Najczęstszy i najbardziej kosztowny błąd polega na odstawieniu glutenu przed badaniami. Po kilku tygodniach diety bezglutenowej przeciwciała spadają, a obraz błony śluzowej poprawia się, więc badanie wychodzi ujemne mimo istniejącej celiakii. Powrót do glutenu wyłącznie po to, żeby się przebadać, jest nieprzyjemny i trwa tygodniami.

KOLEJNOŚĆ, KTÓRA OSZCZĘDZA MIESIĄCE

01

Krok 1, nie odstawiaj glutenu

Do czasu zakończenia diagnostyki jedz normalnie. To warunek wiarygodności wszystkich badań w kierunku celiakii.

02

Krok 2, wizyta u lekarza POZ

Wywiad, badanie i skierowanie na badania podstawowe: morfologia, ferrytyna, a przy podejrzeniu celiakii przeciwciała tTG w klasie IgA wraz z całkowitym IgA.

03

Krok 3, gastrolog i biopsja

Dodatni wynik serologiczny kieruje do gastroenterologa. Rozpoznanie celiakii u dorosłych potwierdza się biopsją jelita cienkiego.

04

Krok 4, wykluczenie alergii

Przy szybkich reakcjach po posiłku oznacza się IgE swoiste dla pszenicy, zwykle w porozumieniu z alergologiem.

05

Krok 5, dopiero teraz próba eliminacji

Gdy celiakia i alergia są wykluczone, sensowna jest kontrolowana eliminacja glutenu z dzienniczkiem objawów i ponownym wprowadzeniem po kilku tygodniach.

Krok piąty wykonany przed pierwszym to najczęstsza przyczyna niejasnej diagnozy po latach.

Warto dodać jedną uwagę o badaniach dostępnych komercyjnie. Oznaczanie przeciwciał IgG przeciwko produktom spożywczym jest szeroko oferowane, ale nie służy do rozpoznawania ani celiakii, ani nadwrażliwości na gluten. Dodatni wynik świadczy o kontakcie z pokarmem, nie o nietolerancji.

Winowajcą bywa fruktan, a nie gluten

To najciekawszy i najmniej znany fragment tej układanki. Produkty pszenne zawierają nie tylko gluten, ale też fruktany, czyli węglowodany z grupy FODMAP, fermentowane przez bakterie jelitowe i dające wzdęcia oraz ból brzucha.

Skodje i współpracownicy przeprowadzili podwójnie zaślepione badanie krzyżowe u 59 osób na diecie bezglutenowej z własnej inicjatywy, u których wykluczono celiakię. Uczestnicy przez 7 dni otrzymywali batony musli zawierające gluten (5,7 g), fruktany (2,1 g) albo placebo, po czym zmieniali grupę. Wynik zaskoczył: nasilenie objawów było największe po fruktanach, 38,6 punktu w skali GSRS-IBS, a nie po glutenie, gdzie wyniosło 33,1 punktu. Placebo dało 34,3 punktu.

Wcześniej Biesiekierski i współpracownicy uzyskali zbieżny rezultat u 37 osób z rozpoznaną nadwrażliwością na gluten i zespołem jelita drażliwego. Po ograniczeniu FODMAP objawy jelitowe wyraźnie ustąpiły u wszystkich, a efekt swoisty dla samego glutenu stwierdzono tylko u 8% uczestników.

8%

u tylu uczestników badania stwierdzono objawy swoiste dla samego glutenu, po wcześniejszym ograniczeniu fermentujących węglowodanów FODMAP.

Biesiekierski J.R. i wsp., Gastroenterology 2013, DOI 10.1053/j.gastro.2013.04.051

Praktyczny wniosek nie brzmi „to wszystko w głowie”. Objawy są prawdziwe. Zmienia się natomiast to, co należy ograniczyć. Dieterich i Zopf podsumowały ten problem w Nutrients, pytając wprost, kiedy restrykcja jest naprawdę konieczna. Jeśli celiakia została wykluczona, ograniczenie fruktanów bywa skuteczniejsze i mniej uciążliwe niż całkowita eliminacja glutenu.

Gluten, stan zapalny i bóle stawów

Bóle mięśni i stawów zgłasza około 31% osób z nadwrażliwością na gluten, więc pytanie o związek ze stanem zapalnym jest uzasadnione. Zanim jednak obwinisz jedzenie, warto wykluczyć częstszą przyczynę rozlanego bólu mięśni, czyli ból mięśniowo-powięziowy, który rozpoznaje się badaniem palpacyjnym. Uczciwa odpowiedź wymaga rozdzielenia trzech sytuacji.

W celiakii zapalenie jest udokumentowane i dotyczy błony śluzowej jelita. Dieta bezglutenowa jest leczeniem przyczynowym, a objawy stawowe często ustępują wraz z gojeniem błony śluzowej.

W nadwrażliwości nieceliakalnej mechanizm pozostaje niejasny. Jednym z badanych ogniw jest szczelność bariery jelitowej: Fasano opisał w Physiological Reviews rolę zonuliny w regulacji połączeń między komórkami nabłonka jelitowego i jej związek z procesami zapalnymi. To dobrze opisana hipoteza, a nie dowód na to, że gluten wywołuje zapalenie u każdego.

U osób bez żadnej z tych chorób nie wykazano, by odstawienie glutenu obniżało poziom stanu zapalnego. Jeśli więc szukasz sposobu na przewlekłe dolegliwości stawowe, dieta bezglutenowa nie jest oczywistym pierwszym krokiem, a punktem wyjścia bywa raczej przewlekły stan zapalny i to, co go realnie podtrzymuje. Bardziej uzasadnione są ruch, masa ciała, sen oraz wsparcie ukierunkowane na procesy zapalne, na przykład kurkumina o zwiększonej biodostępności, badana właśnie pod tym kątem.

Czego nie robić

  • Nie odstawiaj glutenu przed badaniami w kierunku celiakii. To najczęstszy błąd i najbardziej kosztowny.
  • Nie opieraj rozpoznania na komercyjnych testach IgG na nietolerancje pokarmowe.
  • Nie przechodź na dietę bezglutenową „na wszelki wypadek”. Produkty bezglutenowe bywają uboższe w błonnik i droższe, a bez rozpoznania nie masz jak ocenić efektu.
  • Nie ignoruj objawów alarmowych: krwi w stolcu, niezamierzonej utraty masy ciała, niedokrwistości i gorączki. Wymagają diagnostyki niezależnie od glutenu.

Najczęściej zadawane pytania

Jak sprawdzić, czy ma się nietolerancję glutenu?

Nie odstawiaj glutenu i zgłoś się do lekarza POZ. Podstawą są przeciwciała tTG w klasie IgA razem z całkowitym IgA, a przy wyniku dodatnim biopsja jelita cienkiego u gastroenterologa. Alergię na pszenicę wyklucza się badaniem IgE swoistych. Nadwrażliwość nieceliakalną rozpoznaje się dopiero po wykluczeniu obu.

Czy gluten powoduje wzdęty brzuch?

Wzdęcia są najczęstszym objawem i dotyczą 68 do 87% osób z nadwrażliwością na gluten. W badaniach okazało się jednak, że u wielu osób sprawcą są raczej fruktany obecne w pszenicy niż sam gluten. Dlatego ograniczenie fruktanów bywa skuteczniejsze niż całkowita eliminacja glutenu.

Czy gluten może powodować zaparcia?

Tak. Zaparcia występują u około 24% osób z nieceliakalną nadwrażliwością na gluten, a u dzieci naprzemienne biegunki i zaparcia są typowym obrazem. Kierunek zaburzeń wypróżnień bywa więc odwrotny do oczekiwanego i nie wyklucza problemu z glutenem.

Jak objawia się nietolerancja glutenu u niemowlaka?

Objawy pojawiają się po wprowadzeniu produktów zbożowych do diety. Typowy obraz to wzdęty brzuch przy szczupłych kończynach, przewlekła biegunka lub biegunki na przemian z zaparciami, zwolnienie przyrostu masy ciała, drażliwość i płaczliwość. Taki zestaw wymaga diagnostyki w kierunku celiakii.

Czy pokrzywka i inne zmiany skórne mogą być objawem?

Zmiany skórne występują u 29 do 40% osób z nadwrażliwością na gluten. Szybka pokrzywka po posiłku przemawia raczej za alergią na pszenicę. Osobną chorobą jest opryszczkowate zapalenie skóry, czyli choroba Duhringa, ze swędzącymi pęcherzykami na łokciach i kolanach: to skórna postać celiakii.

Ile trwa, zanim objawy ustąpią po odstawieniu glutenu?

W nadwrażliwości nieceliakalnej objawy jelitowe zwykle słabną w ciągu kilku dni, a zmęczenie i bóle głowy po 1 do 2 tygodni. W celiakii regeneracja kosmków jelitowych trwa miesiącami, a poprawa samopoczucia wyprzedza gojenie błony śluzowej.

Czy dieta bezglutenowa pomaga na bóle stawów?

W celiakii tak, bo jest leczeniem przyczynowym. W nadwrażliwości nieceliakalnej część osób odczuwa poprawę, ale mechanizm nie jest wyjaśniony. U osób bez żadnej z tych chorób nie wykazano, by eliminacja glutenu obniżała poziom stanu zapalnego lub łagodziła dolegliwości stawowe.

Co warto zapamiętać

  • Ból brzucha i wzdęcia dotyczą 68 do 87% osób, ale zmęczenie, do 64%, i ból głowy, do 54%, są niemal równie częste.
  • Pod nazwą „nietolerancja glutenu” kryją się trzy różne choroby o innym mechanizmie i innej diagnostyce.
  • Nie odstawiaj glutenu przed badaniami: fałszywie ujemny wynik zamyka drogę do rozpoznania celiakii.
  • U wielu osób objawy wywołują fruktany obecne w pszenicy, a nie sam gluten. Ograniczenie fruktanów bywa skuteczniejsze i mniej uciążliwe.

Źródła

Singh P., Arora A., Strand T.A., Leffler D.A., Catassi C. i wsp. (2018). Global Prevalence of Celiac Disease: Systematic Review and Meta-analysis. Clinical Gastroenterology and Hepatology, 16(6), 823-836. DOI: 10.1016/j.cgh.2017.06.037

Skodje G.I., Sarna V.K., Minelle I.H., Rolfsen K.L., Muir J.G. i wsp. (2018). Fructan, Rather Than Gluten, Induces Symptoms in Patients With Self-Reported Non-Celiac Gluten Sensitivity. Gastroenterology, 154(3), 529-539. DOI: 10.1053/j.gastro.2017.10.040

Biesiekierski J.R., Peters S.L., Newnham E.D., Rosella O., Muir J.G. i wsp. (2013). No Effects of Gluten in Patients With Self-Reported Non-Celiac Gluten Sensitivity After Dietary Reduction of Fermentable, Poorly Absorbed, Short-Chain Carbohydrates. Gastroenterology, 145(2), 320-328. DOI: 10.1053/j.gastro.2013.04.051

Dieterich W., Zopf Y. (2019). Gluten and FODMAPs: Sense of a Restriction. When Is Restriction Necessary? Nutrients, 11(8), 1957. DOI: 10.3390/nu11081957

Fasano A. (2011). Zonulin and its regulation of intestinal barrier function: the biological door to inflammation, autoimmunity, and cancer. Physiological Reviews, 91(1), 151-175. DOI: 10.1152/physrev.00003.2008

Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej, Państwowy Zakład Higieny. Nieceliakalna nadwrażliwość na gluten. Aktualizacja z 6 września 2024.

0